Oogwereld nieuws item

Diagnose: ooginfarct

DvD - 12-06-2017 @ 12:15

Stef is opticien én optometrist. Stef ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering heeft een klant met een slecht linkeroog een alarmerende kwaal.

Herman moest een nieuwe bril, met de nadruk op ‘moest’. Zoals-ie binnenkwam… Alsof hij een hamburger kwam scoren. Ik bood hem koffie aan. Herman glimlachte. Uit alles bleek dat hij geen tijd en zin had in uitgebreide toestanden, er moest even snel een nieuwe bril komen. Of beter gezegd: nieuwe glazen.
Want rechts ging nog wel, maar door links zag hij ‘geen moer’.

Dus gingen we over tot een oogmeting. Rechts ging inderdaad wel, maar toen we bij zijn linkeroog aankwamen, kregen we de gezichtsscherpte niet goed. Dat baarde mij zorgen. Ik waarschuwde: “Dit kan even duren, Herman, we moeten hier echt zorgvuldig naar kijken.”
Herman gaf het idee op dat hij binnen vijf minuten weer buiten zou staan. Een tweede kopje koffie maakte veel goed. We besloten te spiegelen, dan kijk ik met een loepje in het oog. Toen ik dat bij het linkeroog van Herman deed, zag ik kleine bloedinkjes bij de oogzenuw. We besloten er foto’s van te maken. Deze ontdekking móest de reden zijn van zijn slechte zicht. Er was sprake van een venetak occlusie, in gewoon Nederlands: een ooginfarct. Herman slurpte aan zijn tweede kopje koffie. Ik was blijkbaar bezorgder dan hij.
"Zeg Herman”, zei ik, “even een delicate vraag, maar hoe staat het met je bloeddruk.”

Dat zou namelijk de oorzaak van zijn probleem kunnen zijn.

Hij keek me verbaasd aan. “Geen idee.” Ik knikte. “Dan wil ik dat je nu naar de huisarts gaat, nu meteen. Echt, ik ben serieus.” “Jaja”, mompelde hij.

Twee uur later lag Herman op de intensive care. Wat bleek? Hij had een, zoals dat heet, morbide hoge bloeddruk. Ze hebben hem twee dagen in het ziekenhuis gehouden omdat je een extreem hoge bloeddruk niet in één keer omlaag moet brengen. Dat pikt het lijf niet. Inmiddels is alles weer redelijk goed met Herman, maar de schade aan zijn oog is onherstelbaar. Daardoor zal hij de rest van zijn leven bijna niets kunnen zien met zijn linkeroog. Maar hij leeft in ieder geval nog. Volgens de oogarts bij wie ik destijds stage liep, heb ik Hermans leven gered.
 
Zo zie je: zorg van optometristen gaat verder dan het oog.

En Herman? Die kwam een paar weken later met drie taarten de winkel in. Hij zette ze neer, gaf me een ferme handdruk en zei voordat hij meteen rechtsomkeert maakte: “Vorige keer duurde het allemaal al zo lang.” Hij knipoogde. Met rechts.

STEF
storelocator.gif

HOME | WEBSHOP | AFSPRAAK MAKEN | ACTIES