Oogwereld nieuws item

COLUMN: Wielrenners bekijk, het even

DvD - 15-06-2016 @ 09:37

Stef is opticien én optometrist. Alles wat hij ziet, schrijft -ie op. Dit maal heeft hij twee mannen in de winkel die verstand hebben van wielrennen en de Tour de France, maar toch niet echt over een ruime blik beschikken.

“Zondag doen we de toerversie, super toch?”
Ik probeerde het gesprek te volgen maar begreep niet waar de twee heren bij de vitrine achter in de winkel het over hadden.
“Ga jij voor de 110 of de 150?”, vroeg de ander.
“150”, antwoordde de eerste. “Maar geen volle bak hoor, gewoon D1, handjes op het stuur.” De ander, in strak roze shirt waardoor zijn imposante buik uitstekend tot z’n recht kwam, schudde met het hoofd. “Ik ga gewoon 110 doen. Kijken of ik een kommetje kan scoren.”

 
“Waarom zit je niet met een zonnebril op sterkte op de fiets?”


Ze stonden te praten met de bril omhoog, zag ik. Ik bedoel: met hun bril in de haren gestoken. Plastic mormels waar je nauwelijks iets door ziet, met van die donkere raampjes waar je amper doorheen kunt kijken. Van die brillen die bij de fietsenwinkel tussen de banden en de pompen hangen. Ooit zei hier iemand: je koopt je fiets toch ook niet bij de bakker? “Waarom zit je niet met een zonnebril op sterkte op de fiets?” vroeg ik aan de roze tricot.
“Omdat die niet bestaan”, zei hij stellig.
Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauw aan.
“Die klik-brillen heb je wel”, haastte hij zich te zeggen, Moet je zo’n rond lensje in je glas drukken. Maar da’s alleen maar gedoe.”

“Nou weten jullie alles over fietsen,” lachte ik. “Over 110 en 150 kilometer. Over, wat is het ook alweer, D1? En handjes over het stuur?”
“Op het stuur!”
“Hoe dan ook.
Met zo’n geblindeerde toestand op je neus, zie je toch niks?

Zeker als je ook een beetje een oogafwijking hebt. Nog even en het is handjes in het gips, in plaats van op het stuur.” Ik nam een sportbril met geslepen, gepolariseerde glazen uit de vitrine. Een niet kapot te krijgen-bril. “Zelfs als hier een steen tegenaan komt, kun je gewoon doorfietsen. En je ziet het tenminste als er een gat in de weg zit.”
“Maar zo’n bril is vast hartstikke duur?” vroeg de man naast de roze tricot sceptisch.  
“Dat ligt er maar aan… Wat kost die fiets die je tegen het raam hebt gezet?”
Hij snapte mijn punt. “Ja, kost wat, maar dan heb je ook wat. 7200. Maar dat is de nieuwste Specialized.”
“Ik ben ook specialized”, antwoordde ik gevat. “En ik kan je vertellen dat je met die kermisbril zo op een opstaande tegel knalt. Weg 7200 euro. Dat is pas zonde toch?”

“Tja, en we willen natuurlijk wel Tom Dumoulin de proloog zien winnen op 5 juli.”
“Tom Dumoulin?”
“De beste troef van Nederland,” legde de roze tricot uit. “Maakt een goeie kans op het geel. Dat is de trui van de beste renner in koers.”
“Aha”, zei ik terwijl ik me omdraaide. “Als -ie eerst wel afrekent met Kwiatkowski en Serghei Tvetcov.”
De twee kregen ogen zo groot als de bolletjes van de bergtrui.

Lang leve Google. Snel deed ik m’n telefoon weer in m’n zak. “Verder nog vragen, heren?”
“Nee”, zeiden ze in koor. “We keken alleen even wat rond…”


Stef
 
storelocator.gif

HOME | WEBSHOP | AFSPRAAK MAKEN | ACTIES