Oogwereld nieuws item

COLUMN: Toen zei de bril: krak!

DvD - 20-04-2016 @ 12:14

Opticien en optometrist Stef schrijft over alles wat hij ziet. In deze column vertelt hij over die keer dat hij de dure bril van een nieuwe klant brak. John Cleese was er niets bij…

Mijn zwager Mark is automonteur. Een tijdje terug vertelde hij een hilarisch verhaal. ‘Als ik ergens een hekel aan heb’, zei Mark, 
 
‘dan zijn het wel klanten die op je vingers kijken.’ 

En toen kwam het. Mark sleutelde aan een oude BMW, die nog niet uitgerust was met een geavanceerd elektronicasysteem. Dus moest er veel met de hand. Om overal goed bij te kunnen, moest hij de koplampen losmaken. Het kostte Mark twee uur en de klant – en zijn vrouw – hadden twee uur lang nauwlettend alle werkzaamheden in de gaten gehouden. Toen de klus geklaard was, zette Mark opgelucht alles weer op z’n plaats, sloeg de motorkap dicht en vielen de koplampen eruit. Oh nee! Hij had de lampen niet vastgezet. Dus het glas viel aan diggelen, voor de ogen van de klant. ‘Ik schaamde me kapot’, zei hij terwijl hij een slok van zijn biertje nam.

Ik knikte en mijn gedachten dwaalden af naar meneer van Dijk. Ik moet altijd Wim zeggen maar dat lukt me niet. Het blijft meneer en u. Twee jaar terug stapte hij voor het eerst de winkel binnen. Hij groette ons hartelijk en zei dat hij twee weken geleden vanuit Den Haag hiernaartoe was verhuisd. Daarom was hij nu op zoek naar een nieuwe optiekwinkel. Ik heette hem van harte welkom. 
 
Op zijn neus stond een nogal oude, ietwat gammele bril. 

‘Ja’, zei meneer van Dijk toen hij zag waar mijn oog op viel, ‘hij is een beetje scheef. Kun je hem weer een beetje recht krijgen? De volgende keer doen we dan wel een oogmeting en al die andere flauwekul als je aan een nieuwe bril toe bent.’
 
‘Van Dijk werd een van onze beste klanten’

Voorzichtig nam ik de bril van zijn neus en glimlachte. Het was een prachtexemplaar, een Lindberg. Dat zijn dure brillen. ‘Wat een mooie winkel’, zei Van Dijk toen hij om zich heen keek. 
 
Ik knikte en precies op dat moment hoorde ik iets kraken.

Ik keek naar mijn handen, mijn wangen begonnen te gloeien en keek naar meneer van Dijk. Hij had het kennelijk ook gehoord en zag met gefronste wenkbrauwen dat zijn dure bril nu in twee stukken lag. Ik keek hem aan en zei spontaan: ‘Aangenaam om kennis te maken.’ Ik voelde me net John Cleese in zijn rol van de stuntelende, panische hoteleigenaar. We moesten er allebei om lachen. Het montuur van de gebroken bril kon ik gelukkig bestellen en deze werd snel geleverd. 

Nu, twee jaar later, is meneer van Dijk een van onze beste en loyaalste klanten. ‘Mijn klanten zijn nooit meer terug geweest’, zei zwager Mark. ‘Maar jij bent veel menselijker dan ik, Stef. Dan kun je een potje breken.’
Of een bril.

Stef

storelocator.gif

HOME | WEBSHOP | AFSPRAAK MAKEN | ACTIES