Oogwereld nieuws item

COLUMN: Andere lenzen en een flesje wijn

DvD - 27-03-2017 @ 10:00

Stef is opticien én optometrist. Alles wat hij ziet, schrijft -ie op. Dit keer vertelt hij over een klant die geen hand voor ogen ziet. Over de oorzaak tast hij in het duister...

We zaten nog diep in een Ronaldo-Messi-discussie. Zo gaat dat hier soms, onder het genot van een kop koffie, wanneer er heel even geen klant in de winkel is. Ik was voor Messi, omdat hij altijd zijn voeten laat spreken. William gaf de voorkeur aan Ronaldo. Een speler met karakter, een flamboyante verschijning en voor velen een inspirerende persoonlijkheid. Inge zuchtte van verveling en liet en passant weten dat geen van de mannen kon tippen aan zanger Justin Bieber, toen de deur openging. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat het Astrid de Rooi was, een vrouw van bijna vijftig, die toevallig boven de zaak woont. Ze had gisteren haar lenzen gehaald maar aan haar lichaamstaal kon ik zien dat ze geen fijn gesprek had met Inge, die bij het horen van de deursensor niet wist hoe snel ze de mannendiscussie moest verlaten. Ik besloot te helpen.
‘Gaat het goed, Astrid?' zei ik amicaal. 'Op zich wel', zei ze. 'Maar mijn lenzen zijn waardeloos.'
Ik toverde een frons op mijn voorhoofd. 'Ja, echt. Ik zie helemaal niks. Echt helemaal niks.'
 
'Hier, deze lenzen zullen veel beter bevallen’
 
Ze gaf me de lenzen en er leek niets mis mee. Ik vroeg William of hij enig idee had. 'Wat voor lenzen zijn het?' vroeg hij. Ik noemde het merk en het type. Hij keek er eens goed naar. Hij deed ter plekke een spleetlamponderzoek en tot zijn verbazing zag hij geen streepjes op de lens staan. Het type lens van Astrid heeft ingegraveerde streepjes zodat je kunt zien of de lens horizontaal of verticaal staat. Bij sommige lenzen moeten ze namelijk in een vaste stand ingedaan worden. William ging verder op onderzoek uit en na een korte schrikreactie begon hij te lachen.
 
'Ik zie het al', schaterde hij,
 
maar net nog een beetje ingehouden zodat Astrid hem niet kon horen. Hij pakte een pakketje waarop stond 'Peter de Rooi' en gaf dat aan Astrid. 'Hier, deze lenzen zullen veel beter bevallen.' Ze keek verontwaardigd. 'Die zijn van mijn man, schat', zei ze spottend. 'Je kunt toch lezen?'

'Probeer ze toch maar eens', zei ik. We gingen naar de keuken, waar ze de lenzen eerst schoonmaakte voordat zij ze in deed. 'Perfect', riep ze. 'Maar hoe kan dit nou? Heb ik dan exact dezelfde ogen als Peter? Dat zou verontrustend zijn, hij had altijd veel sterkere lenzen dan ik.
 
Maar deze doe ik niet meer uit!'

William gaf haar groot gelijk en deed de lenzen die voor zo veel beroering hadden gezorgd in het doosje met de naam ‘Astrid de Rooi’. 'Hier', zei hij, 'voor Peter. Hij zal er blij mee zijn. Loop morgen nog even langs, voor een flesje wijn. Een goedmakertje, omdat wij zo stom waren om de lenzen van Peter aan jou te geven.
Ze knikte, keek William streng aan en zei: 'Wit graag. Ik hou niet van rood. En Peter ook niet.'
Uiteraard, mevrouw.
De klant is koningin.
 

Stef
 
 
storelocator.gif

HOME | WEBSHOP | AFSPRAAK MAKEN | ACTIES